„Gra słów - sztuka prezentacji i autoprezentacji” to przede wszystkim książka o komunikacji, porozumiewaniu się i rozumieniu innych. Nauka, jak się najlepiej zaprezentować i jak zaplanować wystąpienie. Ten poradnik będzie przydatny nie tylko dla zawodowych mówców, ale dla każdego, kto musi stanąć przed audytorium lub napisać komunikat, a więc dla nauczyciela, nauczyciela akademickiego przygotowującego wykład dla studentów, prezentację na konferencję naukową lub kongres, studentów przygotowujących się do ustnych i pisemnych wystąpień oraz dla każdego, kto chciałby się dobrze zaprezentować albo zrozumieć, w jaki sposób inni tak świetnie rozumieją nastroje odbiorców. Autor posługuje się przykładami z życia codziennego i znanymi z mediów oraz proponuje skuteczne ćwiczenia ułatwiające radzenie sobie z emocjami obiorców i stresem mówców.
SPIS TREŚCI
Słowo wstępne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Mówca to… czyli jakie cechy ogólne powinna wypracować osoba przemawiająca publicznie – powszechnie pożądany wizerunek osoby publicznej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .7
Język wystąpienia publicznego, poprawna wymowa i akcentowanie logiczne, sposoby przygotowywania przemówień, mów urzędowych, komunikatów medialnych, spełnianie powszechnych oczekiwań odbiorców wobec mówcy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .15
Mowa ciała, elementy przekazu niewerbalnego – co zrobić z rękami, jak panować nad twarzą, stać czy siedzieć w czasie wygłaszania przemówień . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .23
Utrzymywanie kontaktu wzrokowego, panowanie nad salą, podstawowe triki mówcy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .31
Mowa ciała słuchaczy – rozpoznawanie postaw audytorium na podstawie komunikatów niewerbalnych; osoby kluczowe, negatywne, motywujące . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .45
Podstawy psychologiczne autoprezentacji – czym jest i do czego służy mówcy, efekt pierwszeństwa w wystąpieniu publicznym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .55
Przygotowanie autoprezentacji na różne okazje ‒ norma dopasowania, kluczowe przesłanie przekazu autoprezentacyjnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .63
Definiowanie autoprezentacji – unikanie manipulacji odbiorcami, modele zachowań autoprezentacyjnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . .71
Opanowanie tremy, stres jako motywator działania, przygotowywanie się do roli mówcy, poznawanie mocnych stron osobowości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .79
Rozkładanie akcentów w wystąpieniu publicznym, przygotowanie do konkretnych rodzajów wystąpień – mów urzędowych, komunikatów, prezentacji i wystąpień medialnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 87
Praktyka pisania przemówień, metoda trzech kluczowych przesłań, „master message”, złote zdanie w wystąpieniu publicznym, unikat, konkret, kontrast . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .95
Czytanie a swobodne mówienie, wyrabianie sprawności i płynności mówcy, język przekazu werbalnego, wykorzystywanie pojęć języka branżowego . . . . . . . . . . . . . . . .103
Strategie reagowania w trudnych sytuacjach, kampanie negatywne uderzające w wizerunek osób i instytucji . . . . . . . . .113
Udzielanie odpowiedzi na pytania, którymi media posługują się w sytuacjach kryzysowych – ale nie tylko! Zadają je często słuchacze podczas prezentacji lub wykładów . . . . . . . . .123
Co szkoła PR-u mówi o udzielaniu odpowiedzi na trudne pytania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .133
Posłowie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .141